ก่อนอื่นผมขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง กับการเสด็จสวรรคตของในหลวงของเรา
ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำให้คนไทยทั้งประเทศรักได้โดยไม่มีข้อแม้
แต่นั่นเป็นข้อยกเว้นสำหรับในหลวงของเราครับ
ผมเชื่อว่าตั้งแต่เด็กๆ ทุกๆคนนั้นถูกสอนมาให้เคารพ ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
ผมเองก็เป็นเด็กคนหนึ่งที่เชื่อที่ผู้ใหญ่สั่งสอนกันมาตั้งแต่เด็ก ว่า ต้องเคารพ กษัตริย์ ต้องเทิดทูล
โดยที่เราเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเพราะอะไร
แต่เมื่อผมได้โตขึ้นมาจากเด็กกลายเป็นผู้ใหญ่ ระหว่างนั้นผมได้ทราบเกี่ยวกับ
พระราชกรณียกิจหลายอย่างที่พระองค์ได้ทรงโปรดต่อราษฎร
ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางไปในถิ่นที่ลำบากเพื่อที่จะพบกับปวงชนของพระองค์
ไม่ว่าจะเป็นการทรงงานหนักของพระองค์ที่ทำเพื่อประชาชนคนไทยที่พระองค์รักอย่างแท้จริง
นอกจากนี้แล้วพระองค์ยังคงมีความปรีชาสามารถในหลายๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็น ดนตรี กีฬา
การประดิษฐ์ การถ่ายภาพ การมองการไกล ป้องกันน้ำท่วมโดยการสร้างเขื่อนต่างๆ
และที่
พระองค์ได้สร้างรูปแบบอย่างหนึ่งขึ้นมาทำให้คนไทยได้ใช้ชีวิตที่ดีขึ้นอย่างแพร่หลายนั่นคือเศรษฐกิจพอเพียง
สำหรับผมแล้ว ผมคิดว่าการที่คนๆ หนึ่งจะเก่งได้รอบด้านขนาดนี้เป็นสิ่งยากอย่างยิ่ง
ถ้าไม่มีความมานะอุสาหะจริงๆ คงทำไม่ได้เป็นแน่
และที่ยิ่งใหญ่จริงๆ มาจากที่พระองค์ทรงไม่ได้คิดถึงตัวพระองค์เองแม้แต่น้อย เพราะไม่ว่าจะวันไหน
พระองค์ก็มีพระราชกรณียกิจทุกวันไป และทั้งหมดนั้นก็เพื่อปวงชนชาวไทยนั่นเอง
หลังจากผมได้โตขึ้นมาผมได้รับรู้สิ่งเหล่านี้ นั่นไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนไทยจึงรักในหลวงยิ่ง
และผมก็อึ้งกับคำปณิฐานของพระองค์ เพราะพระองค์กล่าวได้อย่างกินใจและรู้ได้เลยว่าชีวิตของพระองค์นี้มีเพียง
ราษฎรของพระองค์เพระองค์ั้นดังคำกล่าวที่ว่า
เราจะครองแผ่นดินโดยธรรม เพื่อประโยชน์สุขแห่งมหาชนชาวสยาม
ทั้งหมดนั้นเป็นสาเหตุที่ทำไมคนไทยทั้งชาติจึงรักพระองค์ยิ่งนัก ในทุกวันนี้เมื่อผมได้ยินเสียงเพลง
“สรรเสริญพระบารมี” ผมภูมิใจและเต็มใจที่จะลุกขึ้นยืนพร้อมด้วยจิตคิดถึงพระองค์ไปจนจบเพลง
และพระองค์ก็เป็นอีกหนึ่งแรงบรรดาลใจให้ผมได้สู้ต่อไป อะไรบางอย่างที่ผมคิดว่ามันยาก
ผมก็มักจะคิดว่าทำเพื่อในหลวง
ผมอยากให้ผู้ที่ได้อ่านบทความนี้ของผม ได้นำพระองค์เป็นแบบอย่างในการดำรงค์ชีวิต
และสามัคคีกันให้มาก เพราะพระองค์คงดีใจถ้าได้เห็นคนไทยรักกัน
เรามาสืบทอดเจตนารมณ์ของพระองค์ให้ยิ่งใหญ่ มาทำให้ชนรุ่นหลังเห็นกันเถอะว่า
ประเทศไทยจะเจริญก้าวหน้าได้อย่างมั่นคง เรามาช่วยกันพัฒนาประเทศของเราให้ก้าวหน้า
ถึงวันนั้นเราจะบอกกับชาวต่างชาติและชนรุ่นหลังของเราว่า “เราทำตามในหลวงของเรา”
สุดท้ายนี้ ผมเองเป็นคนไทยคนหนึ่ง เป็นประชาชนของพระองค์ และจะขอเป็นข้ารองบาททุกชาติไป
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ
ข้าพระพุทธเจ้า
ดนุสิต สุทธิหิรัญ
